Sociale controle in de grote stad - Ahu Sahin

Geplaatst op 31/05/2011

 

In een grote stad zou je toch vrij anoniem je leven moeten kunnen leiden, zou je denken. Voor een groot deel van de stedelingen geldt dat ook. Het is echter naïef om te denken dat er in de grote stad geen sociale controle is. Afgelopen maanden heb ik gesprekken gevoerd met jonge meiden die graag een modern bestaan willen opbouwen, maar zich geremd voelen. De druk van de omgeving is te groot.

In wijken waar veel Turkse en Marokkaanse gezinnen wonen, is geenszins sprake van een anoniem bestaan. De “roddelcultuur” overheerst. Je wilt als jonge meid niet dat men “slecht” over je spreekt, want het zou je ouders kunnen schaden. Het laatste wat je wilt is je familie teleurstellen of pijn doen. De gemeenschap is klein en de meiden komen zelden buiten de grenzen van hun wijk. Vriendjes worden geheim gehouden. Er wordt stiekem afgesproken. Niemand mag het weten. Het gevaar is dan vaak dat er verkeerde keuzes worden gemaakt. De jonge vrouw kiest haar levenspartner dan vaak op verkeerde gronden. Om vrij te zijn, zogenaamd een “eigen” leven te kunnen leiden, of omdat ze denkt dat de eerste de beste jongen die liefdevol met haar omgaat meteen “de ware” is. Doodzonde.

Die sociale controle leidt er dus toe dat jonge mensen verkeerde keuzes maken. Keuzes die een ingrijpende invloed hebben op de rest van hun leven. De eigenwaarde van deze jonge vrouwen wordt afhankelijk gemaakt van wat “de gemeenschap” er van vindt. Dat dorpse gedrag zou wat mij betreft echt afgelopen moeten zijn. Iedereen heeft immers recht op een vrij leven.